مطالب جالب

کریستوفو مورلی:

کامیابی تنها در آن است که بتوانی زندگی را به شیوه خود سپری کنی!!

 زمان ابدی:

زمان طولانی میشه واسه اونایی که غصه دارن . کوتاه میشه واسه اونایی که شادن .دیر میگذره برای اونایی که منتظرن .زود میگذره برای اونایی که عجله دارن. اما ...... اما ابدی میشه برای اونایی که عاشقن.

  نیچه:

اگر می خواهی مزرعه خوشبختی ات را توسعه بدهی ، خاك قلبت را همواركن

ماهاتما گاندی میگوید:

هفت چیز انسان را از پای در می آورد و هلاك میسازد :1-سیاست بدون شرف 2- لذت بدون وجدان 3- پول بدون كار 4-شناخت بدون ارزشها 5- تجارت بدون اخلاق 6- دانش بدون انسانیت 7- عبادت بدون فداكاری

عید سعید فطر مبارک...

 

خدايا، بر محمد و آلش رحمت فرست، و مصيبت رفتن ماه ما را جبران كن، و روز عيد و روزه گشودنمان را بر ما مبارك ساز و آن را از بهترين روزهائى قرار ده كه بر ما گذشته است: جالبترين روزها براى عفو، و پاك كننده‏ترين روزها براى گناه و گناهان پنهان و آشكار ما را بيامرز.
خدايا، با بيرون رفتن اين ماه، ما را از گناهانمان بيرون آور، و همراه خارج شدنش ما را از بديهامان خارج ساز. و ما را از خوشبخت‏ترين اهل اين ماه بوسيله اين ماه، و از پرنصيب‏ترين ايشان در اين ماه و از بهره‏مندترين ايشان در اين ماه قرار ده .
خدايا، هر كس كه اين ماه را چنانكه شايسته رعايت است رعايت كرده، و حرمتش را چنانكه شرط نگهدارى است نگاه داشته، و به حدودش چنانكه شايسته قيام است بپاخاسته، و از گناهان خود، چنانكه حق پرهيزكارى است، پرهيز كرده، يا بوسيله تقربى بتو نزديكى جسته: كه تو را از خود راضى، و رحمتت را به او معطوف ساخته، پس مانند آنچه به او بخشيده‏اى از توانگرى خود بما ببخش، و چندين برابر آن را از فضل خود بما عطا كن. زيرا كه فضل تو كاستى نمى‏گيرد، و خزانه‏هايت نقصان نمى‏پذيرد، بلكه افزون مى‏شود، و كانهاى احسان تو، فانى نمى‏شود، و همانا كه بخشش گوارا، بخشش تو است.
خدايا بر محمد و آلش رحمت فرست، و مانند ثوابهاى آن كس را براى ما بنويس كه تا روز رستاخيز در آن ماه روزه داشته، يا در عبادت تو كوشيده است .

 

غروب...

امشب شب شهادت مولای متقیان به دست شمشیر کین و جهل است.                                     نوای ناله هایی از دل تاریخ هنوز عرش را می لرزاند.

                               

                                     چراغ کوچه خاموش است امشب
                                     جهان با غم، هم آغوش است امشب

                                     ز نخلستان ، نوایی برنخیزد
                                     فلک ، افتاده از جوش است امشب

                                     شده محراب کوفه غرق در خون
                                    حرم زین غم ، سیه پوش است امشب

                                    ندای " قد قتل " می آید از عرش
                                    نوای ناله در گوش است امشب

                                    نماز آغشته با خون خدا شد
                                    مصلی رفته از هوش است امشب

                                    دراین کاروان ناله آید
                                    غم افزا بانگ چاووش است امشب

                                    به جای نان و خرما بهر ایتام
                                    لوای غصه بر دوش است امشب

                                   علی در بستر غم آرمیده است
                                   امیر عشق، مدهوش است امشب

                                                                                                         التماس دعا

علی تنهاست....

( از سخنرانی دکتر علی شریعتی )

 

                     

 

 ...  این گله ایست که من نه تنها به نمایندگی معلمین… بلکه به نمایندگی همه ی مردم از دانشمندان خود دارم ، که: شما ، برای شناساندن درست علی به ملتش ، به این مردم شیفته ای که با همه ی حیاتشان ، ایمانشان و خونشان در راه علی و برای علی مبارزه کرده اند چه کرده اید؟

ملت و مردم ما در این راه کوتاهی نکرده اند ، اما دانشمندان ما که وظیفه ی آنها معرفی علی بود کوتاهی نمودند. یک ایرانی نیمه تحصیلکرده ی نیمه کتابخوان و نیمه دانشمند باید بهتر از هر کس دیگر ، علی را بشناساند و معرفی کند و اگر محققی در دنیا خواسته باشد به جامعه ای برود که علی را بشناسد ، آن جامعه باید ایران باشد ، و همچنین اگر بخواهد به کتابخانه ای مراجعه کند تا اثری درباره او مطالعه نماید، قاعدتا می بایستی به کتابخانه های ما بیاید و آثار دانشمندان ما را انتخاب کند.

ملت ما همواره چنان که باید به ستایش علی و فرزندانش و بزرگداشت آنها پرداخته است ، اما به عنوان یک فرد عضو این جامعه باید از دانشمندان و فضلا  و علمای خودمان سوال کنیم که : چرا علی را درست به ما نشناساندند؟

در مقدمه ی کتاب « حجر بن عدی » ، « حقیقتی » را نوشتم که گفتند : « مصلحت » نیست!

نوشته بودم ، اگر دانشجویی بخواهد درباره « بتهوون » _ که یک موسیقیدان آلمانی است و در خود اروپا ، همه سبک موزیک او را نمی پسندند _  مطالعه کند و بدین منظور از من راهنمایی بخواهد ، با وجودی که آشنایی با او برای مردم ما چندان لزومی ندارد و آثارش را کمتر کسانی می پسندند و می فهمند و احساس می کنند ، معهذا حداقل سه کتاب مستقل بسیار عمیق درست زیبا و محققانه و بیش از صدها مقاله و کنفرانس و بحث و مصاحبه ی علمی و خواندنی وجود دارد.

اما درباره علی یک کتاب که بتوان ادعا کرد این بزرگمرد را لااقل برای دانشجویان و دانش آموزان و طبقه کتابخوان و روشنفکر به خوبی بشناساند یافت نمی شود. همه اش ستایش است و مدح و شعر. اما معلوم نیست که این کسی را که این همه می ستاییم کیست! … چه می گوید! این مردی که ایمان ملتی را در این قرن های سخت و دشوار به خودش وقف کرده و ملت ما سال های فراوان ، محبت او را به قیمت زندان ها و شکنجه ها در دل خود مشتعل نگهداشته و نسل به نسل به بهای جان خود به دست ما سپرده و مردی که این همه تجلیل می شود و این همه دلها برایش می تپد و این همه عشق ها نثارش می گردد کیست...؟

نمی دانم! این درد است.چه ، قبل از هر شعر، هر ستایش و هر تجلیل از علی و حتی قبل از محبت علی ، معرفت علی است که نیاز زمان ما و جامعه ماست ،  ...